مهدی سحابی هم رفت...مترجم٬نقاش ومجسمه ساز...شباهنگام جلدی از مجموعه "درجستجوی زمان ازدست رفته" مارسل پروست را برمیدارم...نام مهدی سحابی در ذیل تصویر پروست خودنمایی میکند...

این آبان چقدر تلخ دارد میگذرد...

روزگاری بود که در های و هوی جنگ و ترس از بمباران و موشک باران، کودکی مان را با برنامه های تلویزیون تقسیم میکردیم،روزگار ساخته های زوج تلویزیونی مسعود رسام و بیژن بیرنگ با محله بروبیا،چاق ولاغر و محله بهداشت و...از آن برنامه ها خاطره ای مانده و نامی،آنهم از بازیگرانی که بعدها هرکدام برای خود سهمی از سینما و هنر این دیار باخود برداشتند،همچون:عبدی،پسیانی،رضا ژیان،حسین پناهی و...با اینهمه زوج رسام و بیرنگ تا خانه سبز و قصه های شیرین دریا در ذهن ها و تصویرها باقی ماند...تا رفتن رسام در غروب دهم آبان ماه 88....
هنوز چند روزی بیش از خبر درگذشت مسعود رسام نگذشته است که مرگ بسراغ امیرقویدل آمد...
مرگ دارد در میزند....یاد فیلم بوی کافور،عطریاس بهمن فرمان آرا میافتم...نسلی دارد از میان میرود که خوب یا بد بخشی از حافظه فرهنگی و سینمایی مارا تشکیل میدهد...قبول کنیم حتی اگر در سلیقه ما ساخته های بسیاری از سینماگران نسل اول و دوم موج نو جایی ندارند اما جایگزین شدن و بازآفرینی این نسل باتمامی تجربیاتشان بسیار غیرممکن مینماید...

دوست دیرینم محسن نیایش پور سالهاست که دغدغه و مشغله اش در کنار وکالت٬ سینما و گرافیک است٬تصویری چند از پوسترهای کولاژی اش را میبینید...ارادت ایشان به جناب کوبریک مثال زدنی است...درنظر داشته باشید که اصل طرح ها بدون جلوه های فتوشاپی هستند و تماماً کار دست...

دکترحبیب اله پیمان را کیست که نشناسد؟دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز٬مجاهدی خستگی ناپذیر و البته با اراده ای سترگ...وقتی عکس را دیدم بغض گلویم را فشرد...پس ۵۰سال مبارزه ٬همچنان پایدار...زخم چهره امروز ایشان هم ناشی از حضور در راهپیمایی روزمبارزه با استکبار است... 

جدای سوابق مبارزاتی ٬مروری بر آثار و تالیفات ایشان نشان میدهد که این رادمرد درکجای قله جنبش آزادی خواهی تاریخ سیاسی ایران ایستاده است:

***
فغان!که سرگذشت ما
سرود بی اعتقاد سربازان تو بود
که از فتح قلعه روسپيان
باز می آمدند.
باش تا نفرين دوزخ از تو چه سازد،
که مادران سياه‌پوش
ـ داغ داران زيبا ترين فرزندان آفتاب و باد ـ
هنوز از سجاده ها
سر بر نگرفته اند!

امیرهادی انواری در روزنامه اعتماد روز ۱۰آبان۸۸ تحلیل آماری جالبی ارائه داده در خصوص مصاحبه های آقای احمدی نژاد در ۴سال اول ریاست جمهوری اش که در ذیل می آید:

آقاي احمدي نژاد طي چهار سال رياست جمهوري خود مجموعاً 146هزار و 700 واژه با 25 رسانه خارجي سخن گفته است. (اين رقم به جز نشست هاي مطبوعاتي خارجي است و فقط به مصاحبه هاي اختصاصي مي پردازد.) در اين بين به ترتيب امريکا، ژاپن عراق(تفکيک نشست هاي خبري و گفت وگوي رسانه هاي عراقي امکان پذير نبوده، بنابراين هر دو در يک پرونده لحاظ شدند) فرانسه، عربستان، روسيه، قطر آلمان، اسپانيا و انگليسدر رتبه هاي اول تا دهم قرار گرفتند از اتفاقات جالب آن است که شخص دوم ايران بيش از 43 درصد مصاحبه هاي خارجي خود را با اولين دشمن بين المللي خود يعني امريکا انجام داده است در حالي که حتي يک مصاحبه قابل ذکر با رسانه هاي داخلي منتقد يا موافق (غيردولتي) انجام نداده است. در مقابل مردم ايران به خاطر ندارند رئيس جمهور يا مقامات سياسي امريکا يا کشورهاي ديگر که در رتبه هاي بعدي مصاحبه هاي آقاي احمدي نژاد قرار دارند با مطبوعات ايران سخن گفته باشند. نه به اندازه آقاي احمدي نژاد که با آنها سخن گفته است، لااقل يک سوال و جواب کوتاه، هيچ مصاحبه يي در کار نيست، حالا سال ها از مردادماه سال 84 گذشته است؛ مرداد ماهي که بعد از اولين مصاحبه خارجي آقاي احمدي نژاد با روسيه، پاي امريکايي ها به ايران به بهانه گفت وگو با احمدي نژاد باز شد. پس از آن بود که رسانه هاي رنگارنگ خارجي مدام به ديدار رئيس جمهور مي آمدند و نظرات او را در مورد مسائل گوناگون جويا مي شدند. طي 51 ماه رياست جمهوري احمدي نژاد، 848 هزار و يکصد واژه فقط در جواب خبرنگاران سخن گفته است که از اين ميزان 146 هزار و 700 واژه آن به شکل مصاحبه هاي اختصاصي توسط شبکه هاي خارجي بوده است. اشتباه نکنيد، باقي آن را با روزنامه ها و نشريات داخلي سخن نگفته. يا در نشست هاي مطبوعاتي خارجي و داخلي بوده است، يا در مصاحبه هاي صدا و سيما. جالب آنکه شخص دوم ايران حاضر است حدود 63 هزار کلمه با رسانه هاي اولين دشمن خود سخن بگويد، اما حتي يک مصاحبه اختصاصي با مطبوعات داخلي (غيردولتي موافق يا منتقد) نداشته است.نتايج بررسي ها در بازه زماني مردادماه سال84 (ابتداي رياست جمهوري احمدي نژاد) تا پايان مهرماه سال جاري، در مصاحبه ها و نشست هاي خبري آقاي احمدي نژاد نشان مي دهد در حالي که آقاي احمدي نژاد در طول بيش از چهار سال رياست جمهوري خود حتي با يک رسانه داخلي موافق يا منتقد (غيردولتي) به جز دو گفت وگوي کوتاه که مجموع آنها به 550 کلمه هم نمي رسد، گفت وگويي نداشته است، حدود 63 هزار کلمه با رسانه هاي امريکايي گفت وگو کرده است. همچنين در بين کشورهاي خارجي، آقاي احمدي نژاد بيشترين نشست هاي خبري خود را در جمع خبرنگاران امريکايي برگزار کرده است. همچنين شمارش تعداد کليدواژه هايي چون«امريکا، ايران، بوش، اوباما، من، جهان» و... نيز نکات جالب و تامل برانگيزي دارد. بر اين اساس آقاي احمدي نژاد بيش از به کار بردن کليدواژه جهان (1400 بار)، اروپا (390بار) و غرب (183بار) از واژه امريکا به تعداد 1780مورد استفاده کرده است. اين گزارش به بررسي مصاحبه ها، نشست هاي خبري و گفت وگوها در حاشيه مراسم خاص پرداخته است. آقاي احمدي نژاد طي چهار سال رياست جمهوري خود مجموعاً 146هزار و 700 کلمه با 25 رسانه خارجي سخن گفته است. (اين رقم به جز نشست هاي مطبوعاتي خارجي است و فقط به مصاحبه هاي اختصاصي مي پردازد.) در اين بين به ترتيب امريکا، ژاپن، عراق(تفکيک نشست هاي خبري و گفت وگوي رسانه هاي عراقي امکان پذير نبوده، بنابراين هر دو در يک پرونده لحاظ شدند)، فرانسه، عربستان، روسيه، قطر، آلمان، اسپانيا و انگليس در رتبه هاي اول تا دهم قرار گرفتند. نکته اين است که به جز عراق، روسيه و اسپانيا، ساير اين کشورها در برابر ايران اگر مواضع خصمانه نداشته باشند، مواضع چندان دوستانه يي هم اتخاذ نکرده اند. همچنين رتبه اول تا رتبه دوم حدوداً 53 هزار واژه اختلاف دارد. يک محاسبه ساده نشان مي دهد براي بيان هر کلمه (با احتساب زمان مرده به خاطر ترجمه همزمان که بايد شمرده تر صحبت شود) حداقل دو ثانيه زمان لازم است، اگر نصف حجم واژگان آقاي احمدي نژاد را مجموعاً براي مترجم و خبرنگار در نظر بگيريم، با اين حساب آقاي احمدي نژاد مجموعاً چيزي حدود دو شبانه روز و هشت ساعت را صرف پاسخگويي به رسانه هاي امريکايي و مجموعاً چيزي حدود دو ماه شبانه روز براي پاسخگويي به رسانه هاي خارجي زمان صرف شده است، اين يعني حدود 120 روز يا چهار ماه براي گفت وگو با اين رسانه ها اختصاص داده شده است. اين زمان تنها براي همان وقت گفت وگو است و حاشيه هاي آن در نظر گرفته نشده است. چهار ماه به معني آن است که هر سال حدود 20 روز آقاي احمدي نژاد صرف پاسخگويي به خبرنگاران خارجي شده است. در علوم ارتباطات، گفت وگو با مطبوعات نشانه پاسخگو بودن مسوولان در برابر افکار عمومي هدف است. در ايران ماجرا به شکل ديگري دنبال مي شود. برخي مسوولان «رسانه يي نبودن» را براي خود ارزش مي دانند و البته برخي ديگر تنها با رسانه هاي خاصي صحبت مي کنند. تشخيص اين امر براي مخاطبان عادي با نگاهي گذرا بر گفت وگوهاي برخي از مسوولان در جناح هاي سياسي خاص با رسانه هاي خاص آسان است. در بين اهالي رسانه ايران اين موضوع تا به آنجاست که براي مثال براي گفت وگو با مسوولي خاص، سفارش مطلب به خبرنگاري داده مي شود که با آن مسوول پيش از اين گفت وگوهايي داشته و به اين جهت مي تواند با وي مصاحبه يي داشته باشد. هرچند اين گزارش به جاذبه هاي مطبوعاتي نيز پرداخته است اما شالوده آن بر بررسي تحليل محتوا استوار است؛ شيوه يي از تحقيق که در علوم انساني مورد استفاده قرار مي گيرد. هر چند اين روش يکي از روش هاي علم ارتباطات نيز هست، اما بيش از آنکه به کار روزنامه ها و مطبوعات بيايد، در بخش هاي خاصي از ارگان هايي خاص در تمام جهان مورد استفاده قرار مي گيرد. با استفاده از اين روش ها و نظاير آن، مي توان برخي از کنش ها و واکنش هاي احتمالي اشخاص را پيش بيني کرد. براي بررسي محتواي آشکار پيام هاي موجود در يک متن مي توان از روش تحليل محتوا استفاده کرد. در اين روش محتواي آشکار پيام ها به طور نظام دار و کمي توصيف مي شود. از اين رو اين روش را مي توان روش تبديل داده هاي کيفي به داده هاي کمي قلمداد کرد. في المثل با شمارش تعدادي از کلمات به کار برده در کلام شخص مي توان به روحيات وي پي برد يا واکنش او را در مواجهه با شرايطي اندازه گيري کرد. همچنين ميزان مصاحبه ها، اهميت دادن به برخي مسائل(که با کلمات کليدي خاصي در بيان مشخص مي شوند) و... نيز از مواد خام اين پژوهش ها مي تواند باشد. در مرحله بعدي هم اطلاعات طبقه بندي شده مورد قضاوت قرار مي گيرد و نتيجه مشخصي از آن استخراج مي شود.

علم رسانه و اطلاعات تحليل محتوا روشي مناسب براي پاسخ دادن به سوال هايي درباره محتواي يک پيام است. به طور مشخص محقق با تحليل پيام ها مي تواند به مواردي چون؛

1- ويژگي هاي شخصيت هاي نامبرده در متن (پيام) 2- پيشينه پيام 3- اثرهاي پيام بر مخاطبان.
مهم ترين کاربرد تحليل محتوا توصيف ويژگي هاي يک پيام است. دومين کاربرد اين روش، استنباط درباره فرستندگان پيام و دلايل يا پيشايندهاي پيام است. تحليل محتوا براي استنباط جنبه هاي فرهنگي پيام و تغييرات فرهنگي نيز به کار مي رود. استفاده از تحليل محتوا به عنوان يک تکنيک تحقيقي، از اوايل قرن حاضر شروع شد و تاکنون تحولات زيادي را شاهد بوده است. اين روش در پژوهش هاي علوم رفتاري به ويژه روانشناسي کاربرد دارد.

51 ماه مصاحبه
در اين بخش به بررسي حجم مصاحبه هاي آقاي احمدي نژاد به تفکيک سال ها از سال 84 تا سال 88 پرداخته شده است.

سال 84
در هشت ماه رياست جمهوري آقاي احمدي نژاد مجموعاً 5/11 هزار کلمه با رسانه هاي خارجي مصاحبه کردند. در اين بازه زماني 25/11 هزار کلمه با رسانه هاي CNN، تايم، نيويورک تايمز و يواس اي تودي از امريکا و 218 کلمه با يک رسانه روسي مصاحبه شده است. همچنين نشست هاي خبري با همتايان تاجيک، سوري و عراقي نيز برگزار شده است. آقاي احمدي نژاد در دو نشست نيز در امريکا شرکت کرده و به سوالات خبرنگاران امريکايي پاسخ داده است. (اين گونه نشست ها در محاسبات اين گزارش لحاظ نشده است.)

سال 85
در 12 ماه سال 85 مجموعاً آقاي احمدي نژاد 23 هزار کلمه با رسانه هاي خارجي گفت وگو کرده است. در اين سال رسانه هاي امريکا با مجموع 1/12هزار کلمه رتبه اول و عربستان، عراق، اندونزي و هند رتبه هاي بعدي را دارند. رسانه هاي ABC، CNN، تايم و CBS از آن دسته اند. در سال 85 همچنين روزنامه دولتي ايران (که تحت مديريت دولت است) يک گفت وگو با آقاي احمدي نژاد داشته است و خبرنگاري از طرف جامعه مدرسين هم 190 کلمه با آقاي احمدي نژاد گفت وگو کرده است.

سال 86
در اين سال آقاي احمدي نژاد بيشترين گفت وگوهاي خود را انجام داده است؛ دقيقاً سال مياني دوران اوست. مجموعاً 5/69 حاصل گفت وگوهاي رسانه هاي خارجي در سال 86 با احمدي نژاد است. به سبک سال هاي قبل، در سال 86 نيز امريکا مجموعاً با رسانه هاي CBS، AP، PBS-13، CBS و تايم چيزي حدود 18 هزار کلمه را به خود اختصاص دادند. در اين سال در نشست مطبوعاتي که با خبرنگاران عراقي ترتيب داده شده بود نيز خبرنگاراني با احمدي نژاد مصاحبه هايي را انجام دادند. به همين خاطر اين نشست در بخش مصاحبه ها لحاظ شده است. در تمامي جداولي که به جاي نام رسانه واژه مطبوعات نوشته شده است، به همين معني است.

سال 87
در اين سال هم رسانه هاي امريکايي رتبه اول گفت وگو با رئيس جمهور ايران را داشتند. از مجموع 29 هزار کلمه، نزديک به 14 هزار کلمه احمدي نژاد با رسانه هاي امريکايي سخن گفته است. ژاپن نيز در اين سال گفت وگوي بلندي را با محمود احمدي نژاد داشته است. رسانه هاي کشورهاي ايتاليا، مالزي، ترکيه، قطر و لبنان نيز گفت وگوهايي داشتند. امريکا به واسطه رسانه هاي CNN، CBS و NBC اين حجم گفت وگوها را از احمدي نژاد دريافت کرده است.

سال 88
هرچند سال 88 هنوز تمام نشده است و در اين سال همچون بخشي از سال 87 آرشيو مصاحبه ها به خوبي در دسترس نيست و برخي از مصاحبه ها به صورت گزيده نويسي و خبر در دسترس است، اما در همين مدت هفت ماهه هم باز امريکا رتبه اول را از آن خود کرده است. اين کشور به واسطه رسانه هاي ABC، NBC، CBS،NPR و PBC توانسته است 7/13 هزار کلمه با آقاي احمدي نژاد به گفت وگو بنشيند. جالب آنکه در سال هاي گذشته رسانه هاي معروف تر امريکايي حجم بيشتر گفت وگوها را به خود اختصاص مي دادند همچون AP، تايم يا .CNN اما در سال 88 شبکه هاي ديگر (که البته آنها هم معروف هستند) وارد ميدان گفت وگو با احمدي نژاد شدند.

رسانه هاي ابزار دست دولت ها؟

حال تصور کنيد، آنچنان که برخي از رجال سياسي کشور به آن معتقد هستند، رسانه هاي خارجي و بيگانه به ويژه وابستگان به امريکا و غرب در جهت اهداف سياسي اين کشورها حرکت کنند بنابراين سوال ها و نوعاً توليدات شان در جهت همان اهداف خواهد بود. در نتيجه با توجه به حجم گفت وگوهاي آقاي احمدي نژاد با اين رسانه ها، بيشترين اطلاعات خام به آنها داده شده است. در واقع اگر با آن تصور که اين رسانه ها ابزار دست سياسيون کشورشان هستند هم پيش نرويم، دست کم قاصدان و پيامبراني هستند که شايد سوالاتي را که در ذهن اشخاص ديگري است بر زبان مي آورند و از طرف مصاحبه شونده پاسخ خود را دريافت مي کنند. شايد هم بر اساس اين پاسخ ها با پژوهشي ساده و نظري(البته با حجم دقيق تري از اطلاعات اين گزارش) بتوانند طرف مورد مصاحبه را به خوبي روانشناسي کنند و کنش ها و واکنش هاي وي را در برابر شرايط مشابه بسنجند. با توجه به نوع نگاه مسوولان و رجال سياسي - نظامي کشور که اخيراً (19مهرماه سال جاري) در همايش «عمليات رواني رسانه» با موضوع « عمليات رواني، تهديد نرم و جنگ نرم» بيان شد اين روند مصاحبه هاي شخص دوم کشور قابل تامل است چراکه آنها به سختي معتقدند رسانه هاي غربي (که قاعدتاً بيشتر تحت سلطه نظام سلطه هستند) براساس نقشه يي از پيش تعيين شده و خصمانه در حال حرکت هستند. حال تصور اين موضوع دشوار است که اظهارات آقاي احمدي نژاد در مصاحبه ها (که هرچند هم حساب شده باشد، مثل سخنراني ها نمي تواند برنامه ريزي شده باشد) مورد استفاده سرويس هاي اطلاعاتي کشورهاي متخاصم که حسب اتفاق جزء رتبه هاي اول هم هستند قرار گيرد.

ہ بديهي است که برخي از مصاحبه ها که در آرشيو موجود نبوده در اين گزارش لحاظ نشده است. تمامي مصاحبه ها و اخبار از آرشيو سايت رياست جمهوري به آدرس www.president.ir و آرشيو خبرگزاري دولتي جمهوري اسلامي ايران (ايرنا) به آدرس www.irna.ir گرفته شده است. در برخي از فايل هاي رياست جمهوري مثل 16 تير 87 و 14 شهريور 87 (N H K ژاپن ) و 24 مرداد 87 و 2 مهر 87 (CNN امريکا ) دو بار تکرار شده است.سوالات خبرنگار در مصاحبه هاي مشروح و اکثر گزارش هاي خبري جهت دقيق تر بودن يافته ها حذف شده است و تنها سخنان خود آقاي احمدي نژاد مورد نظر بوده است. به دليل بهره بردن از نرم افزار در برخي از مراحل اين گزارش، احتمال درصدي از خطا نيز وجود دارد.

پس ازساخت و پخش مکررمجموعه های فاجعه آمیز سینمایی و تلویزیونی در مناسبتهای ملی و مذهبی٬و تحریف ها و تحقیر های که بمدد هنر ناشناسان و نا مورخانی امثال فرج اله سلحشور ٬محمدرضا ورزی و خسرو معتضدو.... نثار تاریخ و فرهنگ این دیار شده٬مدتی است که از میان آثار سطحی و مبتذل رسانه ملی مجموعه ای آرام آرام سربرآورده که رنگی دارد از خلاقیت و هنر....مجموعه "در چشم باد" ساخته مسعود جعفری جوزانی و با موسیقی حسین علیزاده در لوای سرگذشت یک خانواده آزادیخواه (باگرایشات ملی ـ مذهبی) به بررسی وقایع ایران معاصر میپردازد. صحنه آرایی و داستان پردازی متناسب در کنار نقش آفرینی بازیگرانی توانا مجموعه را با استانداردهای متمایز از آثاری از حیث مضمون مشابه به مخاطب عرضه میکند. 

اگر باور کنیم تاریخ فرصتی و محملی است تا در بستری واقعگرایانه به یک مفهوم مقایسه ای با امروزبرسیم و از تجربیاتمان بیاموزیم و راه طی شده را دوباره نرویم ٬آنوقت است که بار رسالت هنر را هنرمندی متعهد به اصالت هنر و فرهنگ بدوش خواهد کشید نه امثال سازندگان یوسف پیامبرو مردان آنجلس وتوفان شن...

«ما حتی نمی‌دانیم که این «زندگی زنده و واقعی» در کجاست و اساسا چیست و چه نام دارد. تجربه می‌کنیم٬تنهایمان میگذارند، کتاب‌هایمان را میگیرند، آن وقت سرگشته خواهیم شد و به خطا خواهیم رفت. و نخواهیم دانست به که باید پناه ببریم و به کدام سو توجه کنیم. چه چیز را دوست بداریم؛ و از چه چیز نفرت داشته باشیم؛ چه چیز را تجلیل کنیم؛ و چه چیز را تحقیر. بر ما حتی دشوار است که بشر باشیم: بشر عادی و واقعی؛ بشر دارای گوشت و پوست، با تن و خون و رگ و ریشه. ما از چنین بودنی شرمساریم؛ آن را ننگ و عار می‌شماریم. ما پیوسته سعی بر آن داریم که هرچه تمام‌تر هیات و نوع انسان را به خود بگیریم.»"نامه ها"

۳۰اکتبر(۸آبان) یکصدوهشتاد و هشتمین زادروز فیودور میخاییلوویچ داستایوسکی خالق جاودانه آثاری چون:جنایات و مکافات٬ابله٬قمارباز٬برادران کارامازوف و...

پرتره داستایوسکی اثر واسیلی یروف ۱۸۷۲

آن کلام ِ مقدس را

با شما خواهیم آموخت،

لیکن به خاطر ِ آن

عقوبتی جانفرسای را

تحمل

میباید ِتان کرد

عقوبت ِ جانکاه را چندان تاب آوردیم

 آری

          که کلام ِ مقدس ِمان

باری از خاطر گریخت !

چند روز پیش تلاش کردم که ته مانده خاطرات حضور یک دوستی ناتمام را هم فراموش کنم... بودن این دوست پیوند عجیبی داشت با شعر میعاد در لجن از شاعر خاموش معاصر نصرت رحمانی...٬میشود باورکرد که مخاطره خاطرات این است که فراموش ناشدنیند اما میتوان تلاش کرد که ایشان را فراموش کرد...البته شاید...

بهر روی این سروده نصرت جاودانه تر از آن است که مشمول مخاطرات خاطره شود:

Design by : Night Skin

RSS